یوسف زهرا !

 

وقتی تو نیستی

 

نه هست هایمان چونان که بایدند

 

و نه بایدهایمان !

                                                                      

                                                                                   ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

                                             دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی