زلیلایی شنیدم یا علی گفت
به مجنونی رسیدم یا علی گفت
مگر این وادی دارالجنون است
که هر دیوانه دیدم یا علی گفت
یقین خالق به وقت آفرینش
به گوش خلق عالم یا علی گفت
نسیمی غنچه ای را باز میکرد
به گوش غنچه کم کم یاعلی گفت
چمن با ریزش باران رحمت
چو می بارد نم نم یا علی گفت
به خود لرزید شاخ بید مجنون
به خاک افتاد واز غم یاعلی گفت
وفاداری شرط عشق بازی است
که جان داد میثم یا علی گفت
مسیحا چون دم ازاعجازمی زد
زبس بیچاره مریم یا علی گفت
صبا چون تخت شه بر باد داده
سلیمان بس که محکم یا علی گفت
خمیر خاک عالم را سرشتند
چو برمیخواست آدم یاعلی گفت
مگر خیبر زجایش کنده می شد
یقین آنجا علی هم یا علی گفت
علی را ضربتی کاری نبوده ست
گمانم ابن ملجم یا علی گفت
دفتر خاطراتی ست از