
از بس که آسمان دلم ابريست
تمام خاطراتم نمناک است
نمي دانم چرا؟
دريا را هم که ديدم
ياد تو افتادم
روي ماسه هاي ساحل نوشتم
اگر طاقت شنيدن داري
من شهامت گفتن دارم
دوباره به دريا نگاه کردم
دوباره برگشتم
اين بار روي ماسه ها نوشتم
...!
+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم آبان ۱۳۸۹ ساعت 19:30 توسط szn
|
دفتر خاطراتی ست از