دل من گرفته زين جا

من از جهاني دگرم

من از جهاني دگرم

ساقي از اين عالم واهي رهايم کن

رهااااااااااايم کن

نميخواهم در اين عالم بمانم

بيا زين تن آلوده و غمگين جدايم کن

جدااااااااايم كن

تو را اينجا به صدها رنگ ميجويند

تو را با حيله و نيرنگ ميجويند

تو را با نيزه ها در جنگ ميجويند

تو را اينجا به گرد سنگ ميجويند

تو جان مي بخشي و اينجا

به فتواي تو مي گيرند جان از ما

نميدانم کيم من

آدمم . روحم . خداييم . يا که شيطانم

تو با خود آشنايم کن!

اگرروح خداوندي دميده درروان آدم وحواست

پس اي مردم

خدا اينجاست خدا اينجاست

خدا در قلب انسانهاست

به خود آ كه در يابي

خدا در خويشتن پيداست

دلم از دست اين عالم

پر پرواز خود بگشود و

در خورشيد و آتش سوخت

خداوندا بسوزانم بسوزانم

         بيا از اين تن آلوده و غمگين جدايم کن