دل من گرفته زين جا

از تو آموختم اين تجربه را

كه نلرزد

 دلم از غرش ارابه سنگين زمان

و هراسي ندهم راه به دل- از طوفان

كاه بودن ننگ است

كوه مي بايد بود

صبر مي بايد كرد

تا در اين چرخه عمر

                              عشق را باور كرد