تا با غم عشق تو مرا كار افتاد


بيچاره دلم در غم بسيار افتاد


بسيار فتاده بود اندر غم عشق


اما نه چنين زار كه اين بار افتاد


سوداي تو را بهانه اي بس باشد


مدهوش تو را ترانه اي بس باشد


در كشتن ما چه ميزني تيغ جفا


ما را سر تازيانه اي بس باشد


هر روز دلم در غم تو زارتر است

 

وز من،دل بیرحم تو بیزارتر است

 

بگذاشتی ام،غم تو نگذاشت مرا


                               حقا كه غمت از تو وفادار تر است.